Na 7 dagen eten, shoppen, drinken, zwemmen, fietsen, eten, shoppen ben ik samen met Jim Carry die oppeens de dorm-kamer kwam binnenlopen naar dalat gegaan. (Bijna nog de bus gemist, 't scheelde weinig :) Dalat is ondanks toerisme nog vietnamees dus weinig ' you buy something from me' en een grote markt waar ik weer allemaal nieuwe gerechten heb geproefd (slakken! serieus) en een omgeving die lijkt op de belgische ardennen, ik had er maar 1 dagje gepland en daar is 't ook wel bijgebleven. Samen met 5 anderen die ik van te voren had ontmoet een bonte avond gemaakt en vervolgens volgende dag vroeg naar Mui Ne (surfplaatsje) vertrokken. Samen met 2 duitse vriendinnetjes zat ik in een heel fijn hotel, waar we cola kregen als we thuis kwamen. Ik was veel eerder aangekomen omdat ik niet met motor ging (spijt nummer 2) maar met bus, maar binnen een half uur zat ik aan tafel met israeli en een surfinstructeur die me uitnodigden om die avond ergens op z'n vietnamees te gaan eten. Vervolgens kwam ik een Canadees meisje tegen van eerder en uiteindelijk was er om 7 uur 1 grote, hongerige groep samen. We zijn eerste lokaal tapbier gaan drinken (ik drink tegenwoordig ook af en toe een pintje), en vervolgens naar 't restaurant waar we lamsvlees moesten barbecuen om 't vervolgens te rollen in rijst-papier, met rijstnoedels en groentjes en het was echt heeeeeerlijk. Daarna nog ' hotpot' wat een grote aardewerk-schaal is waar je je eigen soepje in bereidt! En het was zo'n gezellige groep en avond, waardoor ik niet meer wegwilde uit Mui Ne, en heb besloten om Cambodja te skippen en op mijn gemakje de 23e naar Bangkok te vliegen.

Diezelfde avond was ajax-psv en twee amsterdammers waren dit live in een cafeetje aan 't kijken dus ik heb ze juigend vergezeld, en er waren zoveel mensen die ik eerder was tegengekomen dus 't voelde alsof ik er al maanden was :)!

Helaas zat er pechdagje tussen, want in een internetcafeetje is mijn portomonee gestolen door 2 russen, en toen daarna kwam ik erachter dat de dag daarvoor mijn visa was verlopen. En ik was bestwel bang, want in Vietnam zijn ze soms heel strict en soms heel soepel maar illegaal zijn voelde toch niet helemaaal geweldig. Gelukkig maakte 't einde van de dag alles goed: toen ik, Vanessa en Marieke onze kamer uitliepen om een heerlijke redsnapper te gaan eten, werden we door de familie naar de tafel getrokken, die al voor ons en hun gedekt was! We hebben uiteindelijk de hele avond mosselen, rijstnoedels, fruit gegeten ( en toen we eigenlijk blij waren dat dat 't laatste was kwamen nog 2 gangen), gedronken, gelachen en op z'n vietnamees geproost :). Het was echt super! En toen we nog eventjes onze buikjes uitlieten, zat de hele groep in een cafeetje te wachten tot we kwamen om naar 't strand te gaan!

Volgende dag ben ik met de bus naaar Saigon gereisd, waar ik niet zo goed wist was ik moest doen- direct 't land uit, niks doen, naar immigratie-kantoor. Datlaatste leek wel verstandig, toen ik daar aankwam was er immigratie-officier die zei dat er niks aan de hand was dat ik gewoon 't land kon verlaten zonder problemen. Toch kan je aan de grens iemand tegenkomen met een slecht humeur en dan ben je een beetje de klos, dus ik vroeg of ik alsnog mijn visa kon verlengen en hij zei dat 't geen probleem zou zijn - alleen moest ik een bewijs/ticket hebben dat ik 't land zou verlaten. Dus ik heb s'avonds een vlucht geboekt naar Bangkok, en de volgende dag ging ik terug naar 't immigratie-kantoor waar iemand tegenover me zat met inderdaad niet de beste dag. Hij zei dat de eerste het fout had, vietnamese wet, ik moest naar een reisbureau en 't zou vijf werkdagen duren. Ohmiiijnhemel, toen schrok ik wel een beetje, want ik had geen vijf werkdagen meer, ik was inmiddels 3 dagen over datum en ik kon geen bureau vinden die me binnen de tijd kon helpen). Uiteindelijk een manager (leek me verstandig) geraadpleegd en een meisje van mijn hostel zover gekregen om voor me garant te staan en met stempel en al ging ik terug naar immigratie-dienst (ookal had officier nummer 2 gezegd dat 't niet de bedoeling was)- zat daar oppeens de man van de dag daarvoor, die keek naar mijn papier en zei dat de gegevens van 't reisbureau helemaal niet nodig waren en of ik 't formulier opnieuw wilde invullen zonder die onzin :))). Zo gezegd zo gedaan, en toen zei hij ' kom morgen maar terug om 4 uur'. En vandaag om 4 uur was mijn visum verlengd, hoefde ik slechts 10 dollar te betalen en was ik zo opgelucht en blij en dankbaaar!

Vanmorgen ben ik naar de tunnels wezen kijken waar in de vietnamese oorlog de communistische soldaten zich verborgen. Het was heel indrukwekkend, en alles was zo slim bedacht! De tunnels waren bijvoorbeeld heel erg nauw, zodat zelfs als de amerikanen een ingang vonden ze er niet in konden omdat ze gespierd waren en de vietnamezen juist heel erg klein. Ik heb net afscheid genomen van iedereen waar ik de afgelopen dagen mee ben geweest want ik ga morgen naar de Mekong delta, met heel veel rijstvelden, drijvende markten en veel meer!

Hopelijk gaat alles goed in Nederland :) en genieten jullie van de eerste lentezon!

Lieeefs van mij!